Rozdział 9

Violetta

        -Tomas? Ludmiła? Co wy tu robicie?

-Ludmi pomyślała, że źle robimy i powinniśmy być dobrzy, oczywiście się z tym nie zgodziłem ale jakoś mnie przekonała ...

Stop, stop, stop co on powiedział? Nie mogę w to uwierzyć

-I chcemy was wszystkich teraz przeprosić – powiedziała Ludmiła

-Ale na serio? – spytałam

-Na serio – powiedziała z powagą

-No dobra ale jak się okaże, że to kolejny wasz plan to już nigdy wam nie uwierzymy 

-Ok :)

                                     

Francesca

        -Zdziwiło mnie zachowanie Ludmiłej, przecież zawsze była zła. Nie rozumiem, ale to teraz nie ważne - podeszłam do Violi i spytałam się:

-To za ile godzin wylatujecie?

-Za trzy – odpowiedziała mi Viola

-Tak będziemy za wami tęsknić – powiedziałam

-Fran, my wyjeżdżamy tylko na dwa tygodnie!

-Ale i tak się stęsknię

-Ja też – Viola przyznała

-No dobra nie zawracamy już wam głowy, pa :) – powiedziała Cami

-Pa, wyślemy wam pocztówki :)

Maxi

        Pożegnaliśmy się z Leonettą – Ja, Fran i Cami wymyśliliśmy to zdrobnienie – a potem podszedłem do Naty

-Hej Naty, co tam u ciebie?

-Wszystko dobrze a u ciebie?

-Średnio, bo chcę powiedzieć pewnej osobie, że jestem w niej zakochany ale nie wiem jak ...

W tym momencie było widać, że posmutniała

-Powiedz jej to wprost

-Na pewno?

-Tak – powiedziała stanowczo

-W takim razie chcę ci powiedzieć, że podobasz mi się

-Ty też mi się podobasz – powiedziała to a potem mnie pocałowała na koniec przesłała buziaczka i odeszła

To najszczęśliwszy dzień w moim życiu!

                        

Violetta

        Właśnie lecimy samolotem, nagle zaczęłam panikować i Leon mnie uspokoił:

-Violu nie masz się czego bać jesteś bezpieczna, wiesz co? Może po prostu zaśnij i się odpręż

-No dobra, spróbuję

Byłam bardzo zmęczona dlatego szybko zasnęłam, obudziłam się już w moim pokoju, w którym był Leon

-Wreszcie się obudziła śpiąca królewna – zaśmiał się

-Długo spałam?

-Dwie i pół godziny :)

-A która jest godzina?

-12.30

-To jakie atrakcje dzisiaj na mnie czekają?

-Na razie zwiedzimy miasto, zobaczymy gdzie jest najtańszy sklep itp.

-Ok

  

                      

Cami

        -Mam się dziś spotkać z Alfredem, w Resto trochę się boję ale nie tak jak ostatnio – po moim przemyśleniu zaczęłam się szykować i poszłam do Resto. Czekałam, czekałam, czekałam .... Nigdzie go nie ma ... potem wróciłam do domu i zadzwoniłam do niego:

-Hej, czemu nie było cię gdy czekałam w Resto?

-To mieliśmy się dzisiaj spotkać?

-No tak, zapomniałeś?

-Zapomniałem bo .... yyyy .... musiałem pomóc babci w sprzątaniu – wymyślił pierwszą lepszą wymówkę

- Nie wierzę ci przecież słyszę, że to wymówka! Jeśli nie jesteś ze mną szczery to lepiej będzie jak przestaniemy się spotykać ... to koniec – po tych słowach szybko się rozłączyłam i zaczęłam płakać

Fran

        -Jest dzisiaj sobota więc nie mamy zajęć ... nudzę się. Może zaproszę Cami do siebie? To dobry pomysł, już do niej dzwonię

-Hej Cami może byś do mnie przyszła?

Nagle zaczęła płakać

-Cami, co się stało?

-Po, po ..wiem ci jak przy, y....jdę ok.? – powiedziała przez płacz

-Ok, a dasz radę? Może coś ci się stało?

-Nie tyko serce mi pękło

-Ale nie w znaczeniu dosłownym?

-Nie

Po kilku minutach pojawiła się i wszystko mi powiedziała

-Mam podejrzenia, że spotyka się z inną - powiedziała

-Spokojnie Cami mogę go śledzić i dowiedzieć się o wszystkim

-Jesteś wspaniała – przytuliła się do mnie

-Mogę zacząć nawet od teraz – zaśmiałam się

-Dobra, to ja już idę a ty się dowiedz :) Pa

-Pa

Violetta

        Dzisiejszy dzień był wspaniały, razem z Leonem poszukaliśmy jakiejś fajnej knajpki rozeznaliśmy się z cenami i zamówiliśmy jedzenie, potem poszliśmy na plażę a na koniec całowaliśmy się oglądając zachód słońca, teraz leżę w łóżku i nagle ...