Rozdział 20

Francesca

        Nagle usłyszałam jego głos:

-Gdzie ja jestem?

-W szpitalu, miałeś wypadek

-Kim jesteś?

-Nie pamiętasz mnie???

-Nie

-Jestem twoją dziewczyną – zaczęłam płakać

-Nie płacz a tak właściwie to czemu miałem wypadek??? Pamiętam tylko, że gdzieś jechałem i nagle jakieś auto uderzyło w mój samochód, tylko tyle pamiętam

-Wtedy jechałeś na naszą randkę, czekałam na ciebie 30 minut w parku a potem zadzwonił do mnie telefon i okazało się, że jesteś w szpitalu

-Dzień dobry – usłyszałam głos pielęgniarki – wielkie szczęście, że pan się obudził

-Czemu wielkie szczęście? – spytałam zaniepokojona

-Gdyby nie obudził się dzisiaj możliwe, że w ogóle by się nie obudził

-Czy mogłabym się przejść gdzieś z Marko??? Chciałabym mu co nieco przypomnieć

-Oczywiście, możecie od razu wychodzić :) – odpowiedziała 

Pokazałam mu wszystkie miejsca związane z nami ale on ciągle nie pamięta

-Wiesz, trochę ci nie ufam, no bo w końcu nie mam pewności, że jesteś moją dziewczyną

-No to mi zaufaj, zabiorę cię jeszcze w jedno miejsce, może dzięki niemu przypomnisz sobie mnie – powiedziałam a potem zawiązałam mu oczy wstążką i zaprowadziłam go do domu naszej Leonetty

Odkryłam mu oczy i powiedziałam:

-Pamiętasz jak szczęki nam opadły na widok tej willi??? Pamiętasz kogo ona jest???

-Coś kojarzę, przypomniał mi się tamten dzień, Leonetta pozwoliła nam mieszkać w tej willi aż do ich ślubu

                                     

Marko

        -Bardzo dobrze a pamiętasz to – spytała się i mnie pocałowała

Nagle wszystko mi się przypomniało i odwzajemniłem pocałunek

-Jak mógłbym zapomnieć – powiedziałem jak skończyliśmy

-A jednak zapomniałeś

-Ale wiadomo, że to nie przeze mnie. Gdy mnie pocałowałaś nagle wszystko mi się przypomniało

-To świetnie

-W takim razie zapraszam cię na naszą zaległą randkę

-Kiedy i gdzie???

-Tym razem zapraszam cię na jutro do kina

-Ok musimy zobaczyć co grają

-Zajmę się tym

-Ale nie będę wiedziała o której na ciebie czekać

-Wyślę ci sms-a a teraz idź do domu odpocznij bo całe dnie i noce ze mną byłaś i masz prawo żeby odpocząć

-Ok to do zobaczenia

-Pa :)

Następnego dnia

Powtórzyłam dzisiaj z dziewczynami przymierzanie ciuchów na moją randkę tym razem do kina wybrały mi to:

                                             

Violetta

        Tak się cieszę, że Marko już wszystko pamięta, teraz nic nie stanie na drodze do szczęścia Fran i jemu :)

-Na pewno mam to założyć??? – spytała się

-Na pewno, już to przerabiałyśmy – zaśmiałyśmy się

-No dobra wierzę wam

Fran już była gotowa więc razem z Camilą, Ludmi i Naty opuściłyśmy jej dom i rozeszłyśmy się do naszych domów

Już miałam otwierać drzwi ale same się otworzyły, wystraszyłam się więc spojrzałam czy ktoś jest za drzwiami i okazało się, że jest za nimi Leon

-Cześć – powiedział chytrze

-Hej – powiedziałam niepewnie

-O co chodzi??? Czego ode mnie chcesz?

-Od ciebie niczego nie chcę

-Na pewno???

-Na pewno

-To w takim razie o co tu chodzi??? Wystraszyłeś mnie

-No przepraszam ale chciałem ci zrobić niespodziankę ....

Zrobiłam zdziwioną minę

- ..... która się jeszcze nie skończyła – dokończył a potem zakrył mi oczy, przeszliśmy chyba do jadalni i nagle odsłonił mi oczy ujrzałam pięknie ustrojony stół:

                              

Wokół niego wszystko było czerwone

-Leon, z jakiej to okazji??? I skąd wziąłeś ten stół???

-Okazja jest taka, że dokładnie 6 lat temu się poznaliśmy i dokładnie 3 lata temu zostaliśmy parą a stolik wziąłem od Camili

-Pamiętasz dzień w którym się poznaliśmy???

-Tak, wtedy czułem, że muszę zapamiętać tę datę i żeby to uczcić 3 lata po tym wydarzeniu spytałam się ciebie czy zostaniesz moją dziewczyną

-Jesteś słodki – powiedziałam

-Wiem o tym - odpowiedział